Klasa: II A, II B, II E, III A, III B, III C
Temat: „Uwielbiam nic nie robić”- lenistwo.
Bardzo proszę, wysłuchajcie wiersza pt. „Leń” Jana Brzechwy i wykonajcie zadania. Poniżej link do wiersza: https://www.youtube.com/watch?v=I3fJTNSz1Ro
Zadania
Co można by zrobić w tym czasie, kiedy ktoś leniuchuje. Obmyśl różne pożyteczne i ciekawe czynności, jakie można wykonać zamiast leniuchowania. Zapisz swoje propozycje (karta pracy).
Z rozsypanki wyrazowej utwórz hasło i naklej na kartę pracy.
|
nigdy |
aktywny |
nudzi. |
nie |
się |
Człowiek |
Czy zgadzasz się z tym stwierdzeniem?
Zaproś do zabawy członków rodziny. Za pomocą pantomimy pokaż, jak można aktywnie spędzić wolny czas. Pozostałe osoby starają się odgadywać przedstawione czynności.
Praca plastyczna- zaproponuj swój sposób na nudę.
Na wykonanie zadania przewiduję tydzień. Czekam na zdjęcia (karta pracy+ praca plastyczna). Podaję adres do korespondencji:
a.paterowicz-sosnowska@sp19.edu.gdansk.pl
Życzę dobrej zabawy!
ZADANIE
SPOSOBY WALKI Z NUDĄ
…...........................................................................................................
…...........................................................................................................
…...........................................................................................................
…...........................................................................................................
…...........................................................................................................
…..........................................................................................................
ZADANIE 3
Naklej hasło.
KLASA 7
Przeczytaj poniższy tekst, wykonaj zawarte w nim polecenia oraz napisz pracę, w której wskażesz kandydata do nagrody „Anody”. Swój wybór uzasadnij. Pracę prześlij na adres
ODWAGA CYWILNA
POSTAWA CENNA I RZADKA – NA WAGĘ ZŁOTA
Czy jest postawa godniejsza szacunku, gdy w trudnej sprawie trzeba zająć stanowisko, zachować się przyzwoicie? Bez znaczenia, czy chodzi o obronę małej sprawy, czy też wielkiej, o obronę praw jednego człowieka, czy milionów. Każdy akt odwagi cywilnej jest bezcenny, bo głośne kwestionowanie rzeczywistości prowadzi do zmiany na dobre.
„Zdarzają się sytuacje, w których być rozsądnym znaczy być tchórzem”– celne powiedzenie wyznacza granicę między biernością a odwagą cywilną. Testujemy ją (lub nie) od dziecka – już przedszkolak może przyznać się, że zepsuł zabawkę, małe dziecko może mieć na tyle odwagi cywilnej, by stanąć w obronie słabszego. W dorosłym życiu takich wyzwań mamy sporo, w każdych okolicznościach jest wybór, musi być wewnętrzna decyzja: milczeć czy reagować, udawać, że nie widzimy, nie słyszymy albo zabierać głos, być biernym albo głośno opowiedzieć się za czymś, sprzeciwić. Żeby tak postąpić, niekoniecznie trzeba coś zaryzykować, przekroczyć swoje granice, przyznać się do błędu, pójść pod prąd, wyjść ze strefy komfortu, choć bywa, że trzeba. Bywa, że odwaga cywilna wiąże się ze świadomością poniesienia kary, wtedy jej wartości naprawdę nie da się przecenić. Wiadomo, że nie każdego stać na przyzwoite zachowanie, i trzeba to przyjąć do wiadomości, doceniając postawę odważnych.
ODWAGA CYWILNA WZÓR DO NAŚLADOWANIA
Czy w czasach pokoju, w codziennym życiu można kierować się honorem sprawiedliwością? Można. Muzeum Powstania Warszawskiego co roku przyznaje nagrodę im. Jana Rodowicza „Anody”, harcerza i uczestnika Powstania Warszawskiego. Nagrody przyznawane są między innymi za wyjątkowy czyn osobom, które wykazały się odwagą cywilną, pomogły komuś, przeciwstawiły się złu.
Masz kandydatkę/kandydata? Zgłoś ją/go w następnej edycji. Poczytaj o czynach dotychczasowych wyróżnionych i docenionych.
CO JEST CZYM?
Odwaga ma wiele oblicz, odcieni, różne motywacje kierują osobami odważnymi w różny sposób. Odwaga cywilna jest szczególnym rodzajem odwagi. Odwaga cywilna nie ma nic wspólnego z bohaterszczyzną ani brawurą, nie musi wiązać się z bohaterstwem, poświęceniem, heroizmem ani nieustraszonością, to raczej pewność swoich racji przekonanie, że nie można pozostać obojętnym na zło. Zatem, co jest aktem odwagi cywilnej?
Pomyśl o swoim życiu. Czy były takie momenty, kiedy zrobiłaś/zrobiłeś coś z tej kategorii? Znasz i podziwiasz kogoś, kto ma odwagę cywilną? Zauważasz w dzisiejszym świecie takie postawy? Dla ułatwienia kilka przykładów (źródło: www.racjonalista.pl) – podkreśl swoje odpowiedzi:
- Czy nazwanie durnia durniem to odwaga cywilna, frajerstwo, a może chamstwo?
- Czy stawianie oporu wobec prawa łamiącego ludzką godność to odwaga cywilna, pieniactwo, czy też dążenie do rozgłosu?
- Rezygnacja z funkcji publicznej na znak protestu to odwaga cywilna, głupota, zbędna ostentacja?
Odwrotnie:
- Czy nienazwanie durnia durniem to brak odwagi cywilnej, oznaka kultury, czy może oportunizm?
- Zgoda na łamanie godności to brak odwagi cywilnej, brak poczucia godności, a może tchórzostwo?
- Czy wypełnianie obowiązków uważanych za niesłuszne to brak odwagi cywilnej, oznaka przebiegłości, czy też niechęć do pustych gestów?
„Odwaga cywilna jest w Polsce rzadsza, jak skłonność do natychmiastowego umierania.”
Maria Dąbrowska
„Kto milczy, ten się zgadza.” (z łac. Qui tacet, consentire videtur)
sentencja rzymska
"Nic nie napawa otuchą bardziej niż niekwestionowana zdolność człowieka do świadomych wysiłków uwznioślających jego życie.”
Henry David Thoreau
Kramer Maja & Lube Kramer Karolina „Nieoczywista Układanka Polska” str.52
